καρδινάλιος

Greek

Etymology

Learnedly, from Byzantine Greek καρδινάλιος (kardinálios), from New Latin cardinālis (“pertaining to a hinge, that on which something turns or depends”).

Pronunciation

IPA^(key): /kaɾ.ðiˈna.li.os/
Hyphenation: καρ‧δι‧νά‧λι‧ος

Noun

καρδινάλιος • (kardinálios) m (plural καρδινάλιοι)

(Roman Catholicism) cardinal (official)

Declension

declension of καρδινάλιος

case \ number	singular	plural
nominative	καρδινάλιος •	καρδινάλιοι •
genitive	καρδιναλίου •, καρδινάλιου •	καρδιναλίων •, καρδινάλιων •
accusative	καρδινάλιο •	καρδιναλίους •, καρδινάλιους •
vocative	καρδινάλιε •	καρδινάλιοι •

Further reading

καρδινάλιος - Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], 1998, by the "Triantafyllidis" Foundation.

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.