πρακτική

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /praːk.ti.kɛ̌ː/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /prak.tiˈke̝/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /prak.tiˈci/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /prak.tiˈci/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /prak.tiˈci/

Adjective

πρᾱκτῐκή • (prāktikḗ)

feminine nominative/vocative singular of πρᾱκτικός (prāktikós)

Greek

Alternative forms

πραχτική (prachtikí)

Etymology

From Ancient Greek πρᾱκτική (prāktikḗ), substantivized feminine of πρᾱκτικός (prāktikós, “pertaining to action”).

Pronunciation

IPA^(key): /prak.tiˈci/

Noun

πρακτική • (praktikí) f (plural πρακτικές)

practice, experience

Declension

declension of πρακτική

case \ number	singular	plural
nominative	πρακτική •	πρακτικές •
genitive	πρακτικής •	πρακτικών •
accusative	πρακτική •	πρακτικές •
vocative	πρακτική •	πρακτικές •

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.