भृति

See also: भीति, भूत, भींत, and भाति

Sanskrit

From भृ (bhṛ), from *bʰer- (“to bear, carry”).

भृति • (bhṛtí or bhṛ́ti) f

Feminine i-stem declension of भृति (bhṛtí)
	Singular	Dual	Plural
Nominative	भृतिः bhṛtíḥ	भृती bhṛtī́	भृतयः bhṛtáyaḥ
Vocative	भृते bhṛ́te	भृती bhṛ́tī	भृतयः bhṛ́tayaḥ
Accusative	भृतिम् bhṛtím	भृती bhṛtī́	भृतीः bhṛtī́ḥ
Instrumental	भृत्या bhṛtyā̀	भृतिभ्याम् bhṛtíbhyām	भृतिभिः bhṛtíbhiḥ
Dative	भृतये / भृत्ये¹ / भृत्यै² bhṛtáye / bhṛtyè¹ / bhṛtyaì²	भृतिभ्याम् bhṛtíbhyām	भृतिभ्यः bhṛtíbhyaḥ
Ablative	भृतेः / भृत्याः² bhṛtéḥ / bhṛtyā̀ḥ²	भृतिभ्याम् bhṛtíbhyām	भृतिभ्यः bhṛtíbhyaḥ
Genitive	भृतेः / भृत्याः² bhṛtéḥ / bhṛtyā̀ḥ²	भृत्योः bhṛtyóḥ	भृतीनाम् bhṛtīnā́m
Locative	भृतौ / भृत्याम्² bhṛtaú / bhṛtyā̀m²	भृत्योः bhṛtyóḥ	भृतिषु bhṛtíṣu
Notes	¹Less common ²Later Sanskrit

Feminine i-stem declension of भृति (bhṛ́ti)
	Singular	Dual	Plural
Nominative	भृतिः bhṛ́tiḥ	भृती bhṛ́tī	भृतयः bhṛ́tayaḥ
Vocative	भृते bhṛ́te	भृती bhṛ́tī	भृतयः bhṛ́tayaḥ
Accusative	भृतिम् bhṛ́tim	भृती bhṛ́tī	भृतीः bhṛ́tīḥ
Instrumental	भृत्या bhṛ́tyā	भृतिभ्याम् bhṛ́tibhyām	भृतिभिः bhṛ́tibhiḥ
Dative	भृतये / भृत्ये¹ / भृत्यै² bhṛ́taye / bhṛ́tye¹ / bhṛ́tyai²	भृतिभ्याम् bhṛ́tibhyām	भृतिभ्यः bhṛ́tibhyaḥ
Ablative	भृतेः / भृत्याः² bhṛ́teḥ / bhṛ́tyāḥ²	भृतिभ्याम् bhṛ́tibhyām	भृतिभ्यः bhṛ́tibhyaḥ
Genitive	भृतेः / भृत्याः² bhṛ́teḥ / bhṛ́tyāḥ²	भृत्योः bhṛ́tyoḥ	भृतीनाम् bhṛ́tīnām
Locative	भृतौ / भृत्याम्² bhṛ́tau / bhṛ́tyām²	भृत्योः bhṛ́tyoḥ	भृतिषु bhṛ́tiṣu
Notes	¹Less common ²Later Sanskrit

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.