वृत्ति

See also: वेत्ति and वृत्त

Hindi

Borrowed from Sanskrit वृत्ति (vṛtti).

वृत्ति • (vŕtti) f

Declension of वृत्ति (fem i-stem)

Bahri, Hardev (1989), “वृत्ति”, in Siksarthi Hindi-Angrejhi Sabdakosa [Learners' Hindi-English Dictionary], Delhi: Rajpal & Sons.

वृत् (vṛt, root) +‎ -ति (-ti)

वृत्ति • (vṛtti) stem, f

Feminine i-stem declension of वृत्ति (vṛtti)
	Singular	Dual	Plural
Nominative	वृत्तिः vṛttiḥ	वृत्ती vṛttī	वृत्तयः vṛttayaḥ
Vocative	वृत्ते vṛtte	वृत्ती vṛttī	वृत्तयः vṛttayaḥ
Accusative	वृत्तिम् vṛttim	वृत्ती vṛttī	वृत्तीः vṛttīḥ
Instrumental	वृत्त्या vṛttyā	वृत्तिभ्याम् vṛttibhyām	वृत्तिभिः vṛttibhiḥ
Dative	वृत्तये / वृत्त्ये¹ / वृत्त्यै² vṛttaye / vṛttye¹ / vṛttyai²	वृत्तिभ्याम् vṛttibhyām	वृत्तिभ्यः vṛttibhyaḥ
Ablative	वृत्तेः / वृत्त्याः² vṛtteḥ / vṛttyāḥ²	वृत्तिभ्याम् vṛttibhyām	वृत्तिभ्यः vṛttibhyaḥ
Genitive	वृत्तेः / वृत्त्याः² vṛtteḥ / vṛttyāḥ²	वृत्त्योः vṛttyoḥ	वृत्तीनाम् vṛttīnām
Locative	वृत्तौ / वृत्त्याम्² vṛttau / vṛttyām²	वृत्त्योः vṛttyoḥ	वृत्तिषु vṛttiṣu
Notes	¹Less common ²Later Sanskrit

Monier Williams (1899), “वृत्ति”, in A Sanskrit–English Dictionary, […], new edition, Oxford: At the Clarendon Press, →OCLC, page 1010/1.

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.