อับปาง

Thai

Etymology

Suggested by Phraya Anuman Ratchathon (Yong Sathiankoset) to be from Cantonese 合 (hap6, “to close; to shut”) + 崩 (bang1, “to collapse; to fall into ruins”).[1]

Pronunciation

Orthographic		อับปาง ɒ ạ ɓ p ā ŋ
Phonemic		อับ-ปาง ɒ ạ ɓ – p ā ŋ
Romanization	Paiboon	àp-bpaang
	Royal Institute	ap-pang
(standard) IPA^(key)		/ʔap̚˨˩.paːŋ˧/^(R)

Verb

อับปาง • (àp-bpaang) (abstract noun การอับปาง or ความอับปาง)

(of a seagoing vessel only)[2] to capsize; to overturn; to sink.
(figurative) to fall; to fail; to collapse; to come to ruin.[2]

Usage notes

For other vessels, the term ล่ม (lôm) is used.[2]

References

สำนักงานราชบัณฑิตยสภา (2009-12-19), “อับปาง (๑๙ ธันวาคม ๒๕๕๒)”, in คลังความรู้‎, Bangkok: สำนักงานราชบัณฑิตยสภา, retrieved 2020-03-24
สำนักงานราชบัณฑิตยสภา (2007-10-05), “ล่ม-อับปาง (๕ ตุลาคม ๒๕๕๐)”, in คลังความรู้‎, Bangkok: สำนักงานราชบัณฑิตยสภา, retrieved 2020-03-24

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.