laŭvice

Esperanto

Advérbio

laŭvi.ce

  1. um a um, um após o outro, cada um a sua vez
    • Li nomumis oficistojn por kontroli la tutan popolon kaj ordonis al la urboj de Judujo, ke ili plenumu la oferojn, ĉiuj laŭvice . (I Makabeoj 1:51)
      Nomeou comissários para vigiarem o cumprimento de sua vontade pelo povo e coagirem as cidades de Judá, uma por uma, a sacrificar.

Etimologia

(Morfologia) laŭ +‎ vico +‎ -e.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.