culpar
Português
Verbo
cul.par, v.t.d.
- declarar como culpado, incriminar
cul.par, pronominal
- declarar a si mesmo como culpado
Conjugação
Verbo regular da 1.ª conjugação (-ar)
| Infinitivo impessoal | culpar | Gerúndio | culpando | Particípio | culpado |
| singular | plural | ||||||
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| Modo Indicativo |
Presente | culpo | culpas | culpa | culpamos | culpais | culpam |
| Pretérito imperfeito | culpava | culpavas | culpava | culpávamos | culpáveis | culpavam | |
| Pretérito perfeito | culpei | culpaste | culpou | culpamos1 / culpámos2 |
culpastes | culparam | |
| Pretérito mais-que-perfeito | culpara | culparas | culpara | culpáramos | culpáreis | culparam | |
| Futuro do presente | culparei | culparás | culpará | culparemos | culpareis | culparão | |
| Futuro do pretérito | culparia | culparias | culparia | culparíamos | culparíeis | culpariam | |
| Modo Subjuntivo (Conjuntivo) |
Presente | culpe | culpes | culpe | culpemos | culpeis | culpem |
| Pretérito imperfeito | culpasse | culpasses | culpasse | culpássemos | culpásseis | culpassem | |
| Futuro | culpar | culpares | culpar | culparmos | culpardes | culparem | |
| Modo Imperativo |
Afirmativo | culpa | culpe | culpemos | culpai | culpem | |
| Negativo | não culpes | não culpe | não culpemos | não culpeis | não culpem | ||
| Infinitivo pessoal | culpar | culpares | culpar | culparmos | culpardes | culparem | |
1 Grafia adotada no português brasileiro.
2 Grafia adotada no português europeu.
Tradução
Etimologia
- Do infinitivo latino culpare.
Portugal
- AFI: /kuɫ.ˈpaɾ/
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.